Het begrip niet-professionele filmer, of te wel “amateurfilmer” is zeer breed. Iedereen die een camera bezit kan in principe amateurfilmer zijn. Je moet als filmer de ambitie hebben om anderen je werk te laten zien en filmtechnisch te laten beoordelen. Volgens regisseur Rob van Maanen bestaan er drie soorten niet-professionele filmers.

Uiteraard is het doel films te maken. Ook hierin is er veel onderscheid.

De hobbyfilmer maakt meestal vakantiefilms of registraties in eigen omgeving.

De solistisch ingestelde amateurfilmer maakt vaak documentaireachtige reis- en natuurfilms, films met een biografische inslag en in mindere mate korte speelfilms.