Elk jaar opnieuw zitten belangstellenden in de vertoningzaal en kijken met belangstelling welke kleurtjes op het scherm verschijnen als waardering van de jury voor de film die zojuist getoond is. Soms verandert de belangstelling in afkeuring als het gevoel van de jury niet overeenkomt met het gevoel van de kijker.
Soms kan de kijker er helemaal geen touw meer aan vastknopen welke kleur de jury geeft. Het was toch een mooie film en dan het groen-groen-groen als juryresultaat. Onbegrip en ontevredenheid in de zaal.

Waar stonden deze kleurtjes ook alweer voor is de eerste vraag. Elk jurylid geeft na afloop punten aan een film. Minimaal 60 en maximaal 100 punten. Het tiental waarbinnen de gegeven punten vallen worden weergegeven als kleurtje. 60-69 punten is groen (eervol) / 70-79 punten is geel (brons) / 80-89 punten is oranje (zilver) en tenslotte 90-100 punten is rood (goud). Het totale aantal punten bepaalt de eindklassering, maar daarover later meer. We zagen ook nog een paar maal een kleur blauw op het scherm. Als een film zo laag wordt gewaardeerd dat deze minder dan 60 punten van een jurylid krijgt, dan staat daarvoor de kleur blauw. De kleur blauw is dus de laagste kleur en betekent dus; slechte film in de ogen van het betreffende jurylid. Omdat we menen dat we dit de filmer niet aan moeten doen heeft de LOVA in al haar wijsheid besloten als er blauw wordt gegeven, gewoon de kleur groen te tonen om de betreffende filmer niet helemaal af te laten gaan. Gelukkig heeft de wedstrijdsecretaris zich ook dit jaar weer niets van aangetrokken. Alle groene filmers wisten zodoende dat hun film niet het slechtst werd gewaardeerd en dat hun groen werkelijk groen was en niet een niet getoond soort blauw. Hulde voor de secretaris. Het blijft een pijnlijke zaak maar eerlijkheid moet voorop staan is mijn oprechte mening hierin.

Gedurende het hele weekeinde kijken we dus na afloop van elke film weer naar die stomme kleurtjes en weten totaal niet wat het resultaat in eindwaardering zal zijn. Als dan op de late zondagmiddag de uiteindelijke prijzen bekend gemaakt worden weet niemand meer hoe het zit en waar deze prijs aan verdient is. Alles was immers met groen en geel gewaardeerd (overeenkomend met eervol en brons).

Op dit punt is het zinvol eerst te achterhalen waarom zo’n lage waardering aan films gegeven wordt. Vindt de NOVA-jury onze films maar niks en de Provinciale jury onze films twee keer helemaal niks?
De Provinciale juryleden zijn goedwillende mensen die op zich weinig hebben met het amateurfilmwereldje en ook niet bijster goed op de hoogte zijn van welk soort films we maken, waarom en met welke beperkte middelen. In het beste geval zijn de docent en/of semiprofessioneel filmer en hebben zodoende een beetje kijk op verhaalstructuur en filmische uitdrukkingsmiddelen. Hun puntenwaardering wordt vaak bepaald welke punten door de NOVA-juryleden worden toegekend. De Provinciale juryleden passen zich wel een beetje aan na een aantal films. De NOVA-juryleden daarentegen zijn over het algemeen collega-filmers die zelf gefilmd hebben of dat nog doen. Zij hebben een korte opleiding gevolgd om op een gestructureerde manier een film te kunnen beoordelen op hoofdpunten en goede zaken en verbeterpunten te kunnen benoemen in een juryrapport.
Een- of tweemaal per jaar treffen deze juryleden zich op een centrale locatie om weer bijgespijkerd te worden en krijgen dan ook instructies om hun alert te houden. Waarom geven zij deze soms belachelijk lage waardering was de vraag. De oorzaak is gelegen in de onwaarschijnlijk lage drempel waarbij films worden doorgezonden naar de Nationale filmwedstrijd. Als een film van de drie NOVA-juryleden 75 punten krijgt, is deze film meteen genomineerd om deel te nemen aan de landelijke jurering. Op de terugkomdag van juryleden krijgen deze vervolgens flink op hun kop waarom men zo gul geweest is met het toekennen van nominaties. De reactie van NOVA-juryleden laat zich raden; alleen de écht goeie films krijgen meer dan 75 punten. Feitelijk zitten we daarmee pas halverwege het brons……… (70-80=brons / 80-90=zilver / 90-100=goud).
85% van de films wordt hiermee op een kunstmatige manier stelselmatig laag gewaardeerd. Ik ken geen NOVA-jurylid dat hiermee gelukkig is. Dat dit vroeger of later zal (moeten) veranderen is welhaast onvermijdelijk.